Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Σοσιαλ δημ(οκρατία)ιουργία ξανά.....

Μερικές σκέψεις κάτω από το φως των τρεχουσών "παράξενων" συμβάντων που αφορούν την πολιτική γραμμή του λεγόμενου κεντρογενούς (που μάλλον περί Ε. Ενωσιακής Ακροδεξιάς προσιδιάζει η μάλλον πρόκειται παρά) "Ριζοσπαστικού Φιλελευθερισμού".
Όλα δείχνουν και δει όλες οι κρυφές δημοσκοπήσεις πως η φθορά του ΣΥΡ, δεν είναι αυτή που παρουσιάζουν οι κανονικές αλλά τρεις με τέσσερις φορές μικρότερη. 
Πως αυτοί που κόβουν Σύριζα τα χέρια τους από τις ωμοπλάτες αν θα....στο τέλος θα βρουν την συγκολλητική ουσία για να το ξαναρίξουν ΣΥΡ, γιατί όπως λέει παλιός συμμαθητής γιος και εγγονός συνεργατών της χούντας, αλλά και φανατικός ψηφοφόρος της Χ. Αυγής, μόνο ο Τσίπρας μπορεί να βάλει σε μια τάξη τον καπιταλισμό στην Ελλάδα.
Όπως επίσης όλα δείχνουν ότι τα πουλέν του Ευρώ Ενωσιακού φιλελευθερισμού στην χώρα μας δεν μπορούν να απορροφήσουν τους ενδοαστικούς κραδασμούς που πάνε προς όλα τα σημεία του ορίζοντα, κυρίως με τα γυαλιά της δρχ, των περιφερειακών, δημοτικών, συνδικαλιστικών νομισμάτων και κρυπτονομισμάτων και όχι με το πνιγμένο στη χασούρα Ευρώ ήδη από το 2012 στα πάνω από 56 τρις παράγωγα και 10 τρις ασφάλιστρα κινδύνου εντός της Deutsche Bank...
Και τι πουλέν πιάσε το ένα χτύπα το άλλο...
-Κυριάκος & Ντόρα, δυο καραμπινάτα ξένα σώματα μέσα στη ΝΔ που ανέκαθεν ήταν ένα κόμμα στημένο στις ράγες του λαϊκού καπιταλισμού(μια πιο αγοραία έκφραση της σοσιαλδημοκρατίας και του Δημοκρατικού σοσιαλισμού της Φραγκφούρτης).
-Ο Θανούλης ο Τζήμερος[(το χίπστερ της περίστασης), η μάλλον ο χρήσιμος λαγός - ηλίθιος των εν εξελίξει ανακατατάξεων] που οι όμοιοι του τον έχουν και τον χρησιμοποιούν για να σκίζει αφίσες σωματείων και να λέει ότι είναι του ΚΚΕ κάνοντας τη βρώμικη δουλειά που αυτοί δεν τολμούν, βγάζοντας τον στον τάκο(που λέγαμε στο στρατό) δηλαδή στην αναφορά στο τέλος.
-Και οι θεωρητικοί Μάνος και Ανδριανόπουλος που έχουν εξαφανιστεί στην κυριολεξία για να μην εκτεθούν παραπέρα, εξάλλου δεν υπάρχει μερίδα της ελληνικής αστικής τάξης να τους ενισχύει, άρα γιατί να βγουν μπροστά και ειδικά τώρα;
Όλοι οι παραπάνω ξέρουν ότι δεν έχουν καμία κοινωνική έκφραση που στην ουσία δεν μπορεί να κάνει κανενός είδους καπιταλιστική ανάπτυξη, γι αυτό οι Σαμαράς, Βενιζέλος, Γεωργιάδης, Στουρνάρας και Σάλας προσπαθούν να δημιουργήσουν μια παράταξη που θα εκπροσωπήσει τα τζάκια που βρίσκονται στο τέλος τους και θέλουν πολύ να συνεχίσουν να παίρνουν με λαγνεία τα αποφάγια της ΕΕ και για το μέλλον αν ει δυνατόν και φυσικά να δημιουργήσουν το αντίπαλο δέος στο ΣΥΡΙΖΑ.
Το τέταρτο μνημόνιο, ακόμα και αν ψηφιστεί θα εφαρμοστεί επιλεκτικά σε παλιές μερίδες της αστικής τάξης που παραπαίει εδώ και μια δεκαετία και σε μεσοαστικά κλιμάκια που είναι μεγάλα "βαρίδια" στη νέα φάση καπιταλιστικής ανάπτυξης στη χώρα, εξάλλου γι αυτή ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση και ως συνέχεια του ΠΑΣΟΚ του 1974-1995, που ήταν συνέχεια της ΕΔΑ κοκ.
 Ότι είναι να γίνει θα πρέπει να το περιμένουμε μέχρι το 2021 εντός, εκτός και επί τα αυτά μέρη και εντός και εναλλάξ της χώρας και της γηραιάς Ηπείρου που πνέει τα λοίσθια. Φυσικά μερίδες της ελληνικής αστικής τάξης τις απασχολεί αν υπάρχει και τι είδους ΕΕ θα είναι αυτή και δεν είναι τυχαίο ότι η κόντρα είναι ανάμεσα στο κεντρικό κράτος με εργοδηγό την κυβέρνηση και τις περιφέρειες με οδηγό τα υπολείμματα των ΠΑΣΟΚ & ΝΔ που ετοιμάζουν φορέα, εκφράζοντας και οι δυο πλευρές τις οξυμένες ενδοαστικές αντιθέσεις.
Οι νέες μερίδες ελληνικής αστικής τάξης να κάνουν δυναμικά την εμφάνιση τους θα είναι προσκολλημένες στα μεγάλα μονοπωλιακά μπαλαντέρ ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Ινδία, Ν. Αφρική, Βραζιλία, Λευκορωσία και Μεξικό και θα είναι κάτι σαν μετακλητοί υπάλληλοι με καλούς μισθούς και με γνώση στη διπλωματία, στις νέες τεχνολογίες και στην κοινωνική οικονομία.
Στο δια ταύτα, αυτά που βλέπουμε τις τελευταίες ημέρες δεν είναι τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από κόντρες ανάμεσα σε μερίδες της Ελληνικής αστικής τάξης για το ποιες, που, με πιο τρόπο (αλλά και πως) θα αγκιστρωθούν πάνω στα άρματα που έρχονται φυσικά πάλι με όρους σοσιαλδημοκρατίας και στη νέα της φάση που θα πάει τον ΚΜΚ παραπέρα και χωρίς πισωγυρίσματα, αλλά μιας σοσιαλδημοκρατίας που δε θα μοιάζει σχεδόν σε τίποτα με τις προηγούμενες!!!